บทที่ 33 สถานะหลงเด็ก 33

ในตอนนี้ก็สี่โมงกว่าแล้วถ้าจะอาบน้ำแต่งตัวรอก็ได้แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้นั่งให้เขานอนตักแทนหมอน ปลายนิ้วเกลี่ยสันกรามด้วยความรู้สึกอบอุ่นมากจริงๆทั้งที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิดเดียว

“อยู่กับหลินนานๆนะเสี่ยว่าน” ช่วงเวลาแห่งความสุขของเธอมันควรจะอยู่ให้นานๆจนกลายเป็นคำว่าตลอดไปเลยแต่เธอก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ